Pragniemy zaprezentować doświadczenie, jakim zechciały podzielić się z nami, znane nam osoby konsekrowane.

List z wyspy Lampedusa

„Wielcy tego świata zwykle postrzegają wyspy, jako miejsce odosobnienia i samotności. Wybudowali oni więzienia niemalże na każdej rafie koralowej, stąd na morzach aż roi się od krat. Tylko ptaki powietrzne nadal traktują wyspy, jako miejsce, gdzie można zatrzymać się i odpocząć, by za chwilę znów wyruszyć w drogę. I wydaje się, że to właśnie one mają właściwe podejście”. (Erri de Luca, na cmentarzu wyspy Lampedusa, wywiad dla programu TV)

Dzięki naszej obecności na wyspie Lampedusa w ostatnim tygodniu marca, mogliśmy usłyszeć wiele interesujących opowieści, jakże różnych od tych, o których można przeczytać w gazecie lub usłyszeć w TV. Chcemy opowiedzieć o dramatycznych wydarzeniach, które rozgrywały się na naszych oczach, budząc w nas gniew i rozpacz. Jednakże chcemy mówić nie tylko o tym, co przepełniło nasze serca bólem, ale także o oznakach życia i nadziei.